Nasıl geçti zaman diye düşünürken, sanki hayatımdan bir zaman dilimi tamamen silindi. Dün Taksime çıkmışım, bugün Beşiktaşa inecekmişim gibi geldi.

Kar, kış, kıyamet mesele değil de nasıl dayanadım 7 kış boyunca karanlığa, kendi kendime hayret ettim.

Geldiğim ilk yıllarda hiç batmayan yaz güneşiyle nasıl saatlerce dans ettiğimi hatırlayınca da, kendi kendimi bir tebrik ettim.

İklim farkından mıdır, yaş almaktan mıdır bu yorgunluk, yoksa alıştım buralara artık sıkılmaya başladığımdan mıdır? Bilemiyorum.....

Tembel bir kedi gibi büzülüp bir yerlere, kutup hayvanları gibi kış uykusuna dalasım var ...

Galiba her sene olduğu gibi, bu sene de sonbahardan, akabinde doğumgünümün yaklaşmasından, bir de gökyüzünde bir türlü kendini göstermeyen nazlı güneşten şikayetim var! Bu fotoğraf eski günlerden ....