Norveçli usta yazar Bjørnstjerne Bjørnson kendine aylardan Nisanı seçmiş. Hani şu 1903 yılında Nobel Edebiyat Ödülünü alan ve aynı zamanda Norveç Milli Marşının sözlerini yazan sanatçı. Bahar aylarını sevenlerdenmiş anlaşılan.

Bahar aylarını kuzey iklimlerde gözlemleyebilen biriyseniz, ortakuşakta hızla geçen bu zaman dilimi biraz daha farklı gelir gözünüze. Eriyen karları izlemek sanki bir sihirbazın örtüsünün altından çıkacak bir kuşu beklemek gibidir. Durağan ve karanlık bir dönemden sonra, zavallı bitki örtüsü, bir fantastik filmin korkunçlu sahnesinden kaçmışçasına çırılçıplak ve çaresiz görünürler. Sihirbaz kuşu çıkarınca değil, kuş uçmaya başlayınca alkışı alır. Buranın doğasında da alkış kıyamet ilk filizler patladığında ilk tomurcuklar açtığında kopar.  Nihayet yaz müjdelenir ve burada gerçekten parlayan güneş ve az katlı giyinmek müthiş bir zevktir.

Zaten tüm kadim zaman inançlarında da bu zamanlarda ille bir festival bir kutlama olmaz mı? Kesinlikle hakediyor, ben de Nisanı seçiyorum ve aşağıda sizlere meşhur şiirin metnini yazıyorum. (Tabi ki ben bir çevirmen olmadığımdan sadece bana uyandırdığı hislerden bahsettim şiirin, çok merak eden olursa googledan cromdan çevirmeyi deneyebilirsiniz artık ne yapalım :) Türkçeye çevrilmiş bir Bjørnstjerne Bjørnson eseri bulamadım. Bu arada "Ø" nedir diye diye düşünen olursa bildiğimiz "Ö" den bir farkı olmadığını belirtmek isterim....

 

I den det gamle faller,

i den det ny får feste;

det volder litt rabalder,

-dog fred er ei det beste,

men at man noe vil.

Jeg velger meg april,

fordi den stormer, feier,

fordi den smiler, smelter,

fordi den evner eier,

fordi den krefter velter,

-i den blir somren til!